Η ΕΛΛΑΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΕΡΟΣ Γ-ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ Φ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΕΛΛΑΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΕΡΟΣ Γ-ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ Φ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΨΥΧΑ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΠΟΥ 
ΚΑΜΟΥΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟ
ΕΡΓΟ. 


 
 
 
ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΤΑΞΙΤΕΣ-
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. 
 
 
 
 
Σε καθε εποχη ο Χριστος αγγιζει παντοτε εναν αριθμο ανθρωπων. 
 
 
Εκεινη την εποχη ο Χριστος που "μιλησε" μεσα στις ψυχες καποιων ανθρωπων, για αυτο παρεμειναν στην ζωη οι κατατρεγμενοι Ελληνες απο την Σαρακηνα. 
 
 
Ενας από τους κατοικους που πονεσε για τους ξεριζωμένους, ηταν ο φτωχός βοσκός από το χωριό της Λυκοβρισης ο Μανωλιος.
 
Ο Μανωλιος λυπήθηκε παρα πολυ τους φτωχούς κατατρεγμένους για αυτό τους συμπαραστεκόταν με όλη την ψυχή. 


 
 
 
 
 
Σε μια λοιπον από της πολλες διαμάχες μεταξυ των υποστηρικτών των κατατρεγμένων Ελλήνων, και αυτων που δεν τους ηθελαν, ειπε ο Μανωλιος απευθυνόμενος στον κακό ιερέα της Λυκοβρυσης τον παπαγρηγορη που τον καταράστηκε γιατί βοηθά τους φτωχούς. 
 
 
 
 
Με καταριεσαι του είπε, αλλα αυτό που θελεις να πεις ,είναι στην κατάρα των προεστών και των παπάδων (των κακων, όχι των καλων ), αυτό θέλεις να πεις παπαγρηγορη. Εσείς σταυρώσατε τον Χριστό, άμα κατέβαινε πάλι στην γη, εσείς πάλι θα τον ξανασταυρωνατε. 
 
 
 
Ο καιρός περνούσε και κάποιοι χωριανοί από την Λυκοβρυση εξακολουθούσαν να βοηθούν τους φτωχούς κατατρεγμένους που είχαν ανεβεί στις σπηλιές και κατοικούσαν μέσα στο κρύο γυμνοί, πεινασμένοι, πέθαιναν από την πεινά. 
 
 
 
Σκεφτόταν λοιπόν ο παπαγρηγορης ότι έπρεπε ο λόγος του ιερέα να έχει μεγαλύτερη δύναμη. 
 
 
 
Με έναν του λόγο ο κάθε ιερέας να μπορεί να αφήνει νεκρό οποίον διαφωνούσε μαζί του, με αυτόν τον τρόπο θα επικρατούσε δικαιοσύνη στον κόσμο. 
 
 
 
Πέρασαν λοιπόν από το σκεψη του κακου ιερα του παπαγρηγορη όλοι οι άνθρωποι που θα σκότωνε, εάν είχε αυτήν την δύναμη. 
 
 
Όταν ο Χριστος μιλησε μεσα στην ψυχη ενός πραγματικα καλου ανθρωπου, του Μιχελη, τοτε εγινε ένα ακομη μικρο θαυμα. 
 
 
Ο Μιχελης ηταν πιο πλούσιος του Χωριού
(Λυκοβρυση), πίστεψε πραγματικά στον Χριστό για αυτό αποφάσισε να δώσει όλη την περιουσία στους κατατρεγμένους φτωχούς.
 
 
 
Ο παπαγρηγορης έκανε ότι περνούσε από το χέρι του, με αποτέλεσμα να βγάλει τρελό το αρχοντόπουλο τον Μιχελη , χωρις να ισχυει κατι τετοιο.
 
 
Αυτό το εκανε για να πάρει την περιουσία του εκείνος ως αρχηγός, της δημογεροντίας (Έλληνες προεστοί). 
 
 
 
Όλα αυτά με την σφραγίδα του Τούρκου Αγά που ήταν ένα και το αυτό με τους ψευδοελληνες προεστούς. 
 
 
Μετα από αυτην την αδικια, ο ιερέας των φτωχών ο παπαφωτης πήγε να μιλήσει στον Δεσπότη του Μεγάλου χωριού,μήπως βρει το δίκιο του, για να μπορέσουν να πάρουν πίσω τα χωράφια που τους έδωσε ο Μιχελης.
 
 
Ο Δεσπότης όμως δεν ακουσε την φωνη του Χριστου.
 
Προηγούμενος ειχε περασει ο παπαγρηγορης από το γραφειο του δεσπότη, και του ειπε ψεματα ότι οι κατατρεγμένοι Έλληνες που τους ξερίζωσαν οι Τούρκοι, ήταν κομμουνιστές, ότι ήταν μπολσεβίκοι με εντολές από την Μόσχα.
 
 
Ο δεσπότης δέχτηκε την άποψη του κακού ιερέα παπαγρηγορη καθώς είχε πάρει από εκεινον τα απαραίτητα δώρα.
 
 
Στον αντιποδα ο φτωχός ξυπόλητος παπαφωτης ο ιερέας των κατατρεγμένων δεν είχε τίποτα να του προσφέρει, για να μπορεσει να βρει το δικιο του.
 
Εδώ είναι ΄πλεον ολοφανερο ,ότι από τα αρχαια χρονια δυο είδη Χριστού υπάρχουν .
 
 
 
Ο ένας Χριστός είναι ο ψεύτικος, που δεν είναι στην πραγματικοτητα ο Χριστος, είναι ο άδικος, ο κακός, είναι πλούσιος κοτζαμπάσης, τα έχει καλα με τον Αγά του Χωριού, και ολους τους αλλους
εξουσιαστες του κοσμου ανα τους αιωνες. 
 
 
 
Αυτος ο Χριστος κλείνει την πόρτα τρώγοντας χωρίς να δίνει στους φτωχούς, λέγοντας ότι είναι δίκαιος, σωστός, αυτός ο κόσμος και όποιος τολμήσει να αντιδράσει θα τ ον αφορίσουν, οι ιερεις του. 
 
 
 
Αντίθετα ο πραγματικός Χριστός είναι ξυπόλυτος, φτωχός, κατατρεγμένος, χτυπά τις πόρτες για βοήθεια αλλά δεν του ανοίγει κανένας, βλέπει τα παιδιά που πεινούν τις ψυχές που πονούν, λέγοντας ότι ο κόσμος είναι άδικος πρέπει να αλλαξει . 
 
 
Αυτός ο τελευταίος όπως καταλάβατε είναι ο πραγματικός Χριστός, είναι ο Χριστός των Ελλήνων, είναι ο θεος που σταυρωθηκε και μαρτυρησε για τους ανθρώπους. 
 
 
 
Στον αντιποδα όπως ηδη θα εχετε καταλαβει ,ο ενας είναι ο είναι ο αληθινος Χριστος, που είναι με το δικαιο, ενώ ο άλλος είναι ο εωσφορος. 
 
 
Η πεινα και η δυστυχια των φτωχων Ελληνων συνεχιζοταν ,τα παιδια τους πεθαιναν σκελετωμένα από την πεινα. 
 
 
 
Στην Λυκοβρυση, κατά την διαρκεια ενός γλεντιου για αρραβώνες, ο Μανολιος ο βοσκός πλησίασε τους προεστούς ζητώντας να μιλήσει.
 
 
Ο παπαγρηγορης με το ζόρι τον άφησε να μιλήσει.
 
 
 
 
Οταν ο Μανολιος πηρέ τον λογο είπε, ότι τον στέλνει ο Χριστός για να τους μιλήσει και να τους πει ότι όταν πεινούν οι φτωχοί είναι σαν να πεινά ο ίδιος, ότι όταν υπάρχουν άστεγοι, γυμνοί, πεινασμένοι, είναι κι ο ίδιος ο Χριστός άστεγος, γυμνός, πεινασμένος.
 
 
 
 
Όποιος ελεεί φτωχό είναι σαν να δανείζει στον θεό τους είπε ο φτωχός βοσκος.
 
 
 
 
Δώστε το ένα δέκατο από την σοδειά σας να φανέ τα αδέρφια μας οι πεινασμένοι Έλληνες, δώστε τα ακαλλιέργητα χωράφια μας να τα δουλέψουν οι φτωχοί να φανέ ψωμί, να γίνετε και εσείς οι Λυκοβρυσιωτες ακόμη πιο πλούσιοι από το μερίδιο της σοδειάς που θα σας δίνουν ως ιδιοκτήτες των κτημάτων. 
 
 
 
Αλίμονο στον Λυκοβρισιωτη που τρώγει χωρίς να συλλογιέται τα φτωχά παιδια. Καθε παιδί που πεθαίνει της πείνας είμαστε εμείς υπεύθυνοι που έχουμε και δεν δίνουμε.
 
 
Ο κακός ιερέας δεν άντεξε σηκώθηκε λέγοντας :  Mην τον ακούτε  τον λαοπλάνο Μανcλιο, ο Χριστός έχει "δικούς" του κρυφούς νόμους για να μοιράζει τα πλούτη στους ανθρώπους, ο θεός αποφασίζει για το ποιοι θα είναι πλούσιοι, και ποιοι θα είναι φτωχοί,να πας στα πρόβατα σου είπε ο παπαγρηγορης στον Μανcλιο, διότι οι ελεημοσύνες είναι εναντία στο θέλημα του θεου. 
 
 
 
 
 
 
Ο παπαγρηγορης είχε λυσσάξει πλέον, είχε πάρει φόρα λέγοντας ότι ήμασταν μια χαρά στο χωριό μας τάξη κι ομόνοια βασίλευε μέχρι που ηρθανε αυτοί οι πεινασμένοι από άλλα μέρη. 
 
 
 
Τον λογο πήρε ο ιερέας των φτωχών Ελλήνων ο παπαφωτης απευθυνόμενος στον παπαγρηγορη του είπε με ήρεμη φωνή :
 
 
 
Δίκιο έχεις παπαγρηγορη ότι γίνεται σε αυτόν τον κόσμο είναι γιατί ο θεός το θέλησε (για ότι καλο συμβαινει, στην περιπτωση αυτή να φανε οι φτωχοι). 
 
 
 
 
Μίλησε ο Μανολιος γιατί ο θεός το θέλησε, άνοιξαν μερικές καρδιές από την Λυκοβρυση, για αυτό άνοιξαν μερικά κελάρια δίνοντας βοήθεια στους πεινασμένους γιατί ο Χριστός το θέλησε. 
 
 
 
Εαν ήρθαμε εμείς να χαλάσουμε την ησυχία σας, φέρνοντας ανησυχία στο χωριό σας πάλι ο Χριστός το θέλησε (από την στιγμη που τους ξεριζωσαν οι τουρκοι από το χωριο τους, χωρις να είναι υπεύθυνος ο Χριστος). 
 
 
 
 
 
Γιατί όταν πολυησυχασει το νερό βουρκιαζει, όταν πολυσυχασει η ψυχή βουρκιαζει κι αυτή. 
 
 
 
Ο θεός έδωσε να είμαστε εμείς ο άνεμος που θα σηκώσει την τρυκιμια να ζωντανέψουν τα νερά
(ψυχές), για να βρουν ξανα τον σωστο δρομο για τον Χριστο, την Ελλαδα, την Ελευθερια, την δικαιοσυνη. 
 
 
 
Εδώ γινεται αναφορα στα υλικά αγαθά την καλοπέραση, την αδικία, την διαφθορά, την αδιαφορία για τον συνάνθρωπο. 
 
 
 
Η σωτηρία των πλουσίων κατοίκων της Λυκοβρυσης είναι οι κατατρεγμένοι Έλληνες που ηρθαν από μακριά κυνηγημένοι από τους Τούρκους.
 
 
Εξαιτιας αυτου του εωσφορικου λαου που μας κηνυγα αιωνες μαζι με τους γερμανους, οι οποιοι είναι ο αρχαιότερος λαος του εωσφορου που μας κηνυγα μεχρι της ημερες μας. 
 
 
 
 
Από την στιγμη λοιπον που οι εωσφοριστες τουρκοι ξεριζωσαν από το χωριο τους, τους συγκεκριμένους Ελληνες, ο θεος τους εστειλε στο χωριο αυτό,την Λυκοβρυση,για να κανει καλους ανθρώπους καποιους από τους κατοιους αυτου του χωριου. 
 
 
 
Σε καμια των περιπτώσεων ο θεος ,δεν αδικησε αυτους τους ανθρώπους, ουτε ηταν αιτια να σκοτωθουν αθωοι, ανθρωποι,για όλα αυτά ηταν αιτια ο εωσφορος με τους οπαδους του,τους τουρκους. 
 
 
 
Μέσω λοιπον αυτων,των κατατρεγμένων από τους τουρκους, και τον εωσφορο, ο Χριστός τους επαναφέρει,τους κατοικους της Λυκοβρυσης στον ίσιο δρόμο. 
 
 
 
Δυστυχώς οι περισσότεροι Λυκοβρισιωτες άκουσαν τον κακό ιερέα παπαγρηγορη χάνοντας όχι μόνον της ψυχές τους αλλά μαζί έχασαν της περιουσίες τους, και της ζωες τους καθώς τους έσφαξαν οι Τούρκοι. 
 
 
 
Αυτή ήταν η τιμωρία τους ,αντίθετα οι φτωχοί κατατρεγμένοι Έλληνες έσωσαν ολοι της ζωες τους όπως και όσοι Λυκοβρυσιωτες τους βοηθούσαν.
 
 
 
Κλεινοντας το β μερος της εργασιας μου να αναφερω οτι ο Νικος Καζαντζακης υπεπεσε στο σφαλμα το οποιο εχουν κανει εκατομμυρια ανθρωποι. 
 
 
 
Αυτο διοτι θεωρει οτι τα αδικα δεινα των Ελληνων που κατετρεξαν οι τουρκοι, που τους εσφαξαν και αλλους τους αφησαν φτωχους και αστεγους, οτι ολα αυτα προερχονται απο τον Χριστο.
 
 
Μην ξεχνατε λοιπον ότι τα παντα είναι ενεργειες,τα παντα είναι πραξεις ανθρωπων, καθως ο θεος μας εδωσε την απολυτη ελευθερια(από υπερτατη αγαπη) για τα δημιουργήματα του (τους ανθρώπους) να κανουν ότι θελουν, για αυτό δεν εχει καμια σχεση με της ανθρώπινες πραξεις. 
 
 
 
Ο θεος είναι αγαθος (καλος) και στον αγαθο (στον καλο) δεν υπαρχει μεσα του καμια απολυτως κακια, κανενα απολυτως μισος, καθως ο θεος είναι ο απολυτος υπεύθυνος μονον για ότι καλο συμβαινει, στο συμπαν (Αριστοκλης-Τιμαιος). 
 
 
 `
Διοτι ο θεος μας, είναι ο θεος της δικαιοσυνης, της ομορφιας, του καλου, της αγαπης, της ταξεως. ο θεος εχει σχεση με κάθε τι το κατά φυσιν. 
 
 
 
Αντιθετα ο Εωσφορος ο απολυτος "θεος" της αδικιας, της καταστροφης, του μισους, του ψευδους, της αταξιας, ο εωσφορος ειναι υπεύθυνος για κάθε παρα φυση πραξη.
 
 
Αυτος είναι υπεύθυνος για κάθε τι κακο που συμβαινει στο συμπαν, για κάθε τι κακο που συμβαινει στην γη. 
 
 
 
Σκεφτείτε το εξης, ποιος ανθρωπος δικαιος, ηθικος, γεναιος,θα ηθελε για θεο του, έναν θεο εκδικητικο, βρωμικο, που δινει "δοκιμασιες", συμφορες σε αθωους ανθρώπους, σε αθωα παιδια, μεχρι τελειωτικου αφανισμου, μεχρι θανατου. 
 
 
 
Επειτα ποια θα ηταν η διαφορα του με τον εωσφορο; 
 
 
Aπολυτως καμια. Ειναι λοιπον τελειως αδυνατον ο θεος που μας εδωσε την ζωη, την ελευθερια, την υγεια, την φυση, της θαλασσες, τα δαση, τα ζωα, τα πτηνα, ο θεος που σταυρωθηκε από αγαπη για εμας, να κανει τοσο φτηνες, να κανει τοσο βρωμικες πραξεις. 
 
 
 
 
Στο σημειο αυτό να αναφερω ότι δεν θα ηταν ηταν απιθανο να εδινε ο θεος καποιες δοκιμασιες στο μετρο του δυνατου για κάθε ανθρωπο ώστε να τον βοηθησει να γινει καλυτερος.
 
Ομωςσε καμια περιπτωση δεν θα ηταν αιτια για τον βασανισμο, για την καταστροφή, για τον θανατο αθωων ανθρωπων,ειτε αθωων παιδιων.
 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ