Η ΕΛΛΑΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΕΡΟΣ Β-ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ Φ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΕΛΛΑΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΕΡΟΣ Β-ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ Φ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΨΥΧΑ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΠΟΥ 
ΚΑΜΟΥΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟ
ΕΡΓΟ. 
 
ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΤΑΞΙΤΕΣ-
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. 


 

 

 
 
 
 
 
Να περασουμε τωρα να δουμε την εωσφορικη αλαζονεια και κακια, τετοιου είδους "ανθρωπων", οι οποιοι αφησαν εποχη.
 
 
 
 
 
Βρισκόμαστε στην Μικρά Ασία επί τουρκοκρατίας
, σε ένα πλούσιο Ελληνικο χωριό την Λυκοβρυση όπου οι περισσότεροι ραγιάδες είναι σαπισμένοι από την διαφθορά. 
 
 
Οι προεστοί του χωριού μαζί τον παπά τα 'χουν βρει σε όλα με τον Αγά του χωριού, ξεχνώντας τα Ελληνικα αξιωματα, που είναι χριστιανισμος Ελλάδα, Ελευθερία, Αξιοπρέπεια, Δικαιοσύνη. 
 
 
 
Όλα αυτά διοτι ηταν καλά βολεμένοι οι προεστοί, όπως ήταν καλά βολεμένοι σε πολλά άλλα μέρη της σκλαβωμένης Ελλάδος, τα είχαν κάνει πλακάκια με τους Τούρκους αδιαφορώντας για τα πάντα. 
 
 
 
Στο χωριό φτάνουν κυνηγημένοι Έλληνες από τους Τούρκους.
 
Oi Τουρκοι τους έκαψαν τα σπίτια , έσφαξαν τους συγγενείς τους, τους πήρανε κινητή-ακίνητη περιουσία. 
 
 
 
Όσοι γλύτωσαν, πήραν τους δρόμους για να σωθουν. 
 
 
Μερικοι κάτοικοι του χωριού Λυκοβρυση θέλουν να βοηθήσουν τους κατατρεγμένους ομοεθνείς τους Έλληνες, αλλά φοβούνται τους δημογέροντες. 


 
 
 
 
Πάνω από όλα φοβούνται τον παπά του χωριού,
για αυτό δεν τολμούν να βοηθήσουν τους πεινασμένους. 
 
Κάποιοι βοηθάνε στα κρυφά για να μην τους πάρει είδηση ο παπαγρηγορης (ο παπάς της Λυκοβρυσης) και τους αφορίσει. 
 
 
 
Ο παπαγρηγορης ήταν ένας κοιλαράς ιερέας που δεν έδινε του Αγγέλου του νερό που λέει κι ο λαός.
 
 
Οταν πέθαινε κάποιος φτωχός που δεν είχε λεφτά για την κηδεία τον άφηνε αθαφτο, εκτός εάν πλήρωναν τα έξοδα οι υπόλοιποι χωριανοί.
 
 
Ούτε ελεημοσύνη έδινε σε κανέναν φτωχό, όποιος φτωχός του χτυπούσε την πόρτα για βοήθεια χαμήλωνε υποκριτικά τα ματιά λέγοντας ψέματα πως και εκείνος ήταν φτωχός ότι πεινούσε. 
 
 
 
Για αυτό ο παπαγρηγορης μόλις είδε τους κατατρεγμένους Έλληνες έκανε τα πάντα για να τους διώξει. 
 
 
Δεν τον ένοιαζε που ήταν σκελετωμένοι, που έπεφταν κάτω από την πείνα, που πέθαιναν νέα παιδιά από την πείνα και της κακουχίες, που ήταν Χριστιανοί, που ήταν Έλληνες. 
 
 
 
Προτιμούσε ο παπαγρηγορης να πετάνε στα σκουπίδια τα φαγητά τους οι κάτοικοι του χωριού, παρά να τα δίνουν στους φτωχούς Έλληνες.
 
 
 
 
 
 
Όπως επίσης προτιμούσε να έχουν ένα μέρος των χωραφιών τους ακαλλιέργητα, παρά να τα πάρουν οι φτωχοί δυστυχισμένοι, για να τα καλλιεργήσουν να φανέ λίγο ψωμί, δίνοντας φυσικά το μερίδιο που συμφώνησαν από την σοδειά στους ιδιοκτήτες των κτημάτων.
 
 
 
 
Ο παπαγρηγορης μέχρι τέλους ποτε δεν άλλαξε μυαλά, κυνήγησε με όλη την δύναμη της ψυχής του, τους φτωχούς κατατρεγμένους από τους Τούρκους Έλληνες αδερφούς.
 
 
 
 
 
Εδώ αρχίζει το απίστευτο μεγαλείο του Νίκου Καζαντζάκη,του παπά των κατατρεγμένων, ξεριζωμένων Ελλήνων και κάποιων άλλων ανθρώπων, το οποιο είναι ταυτόχρονα αιωνιο διαχρονικο Ελληνικο αξιωμα.
 
 
 
 
 
Ο ιερέας των κατατρεγμένων ο παπαφωτης απευθυνόμενος στο ποίμνιο του, δοξάζει τον Χριστό γιατί τους ξεπάτωσαν, τους έδιωξαν από τα σπίτια τους.
 
Γιατι τους έκλεψαν, τους κυνήγησαν, οι Τούρκοι. 
 
Καθώς όπως είπε ο παπαφωτης είχαν αρχίσει στο χωριό τους να τρώνε πάρα πολύ.
 
 
Παραφόρτωσαν την ψυχή τους με κρέατα, είχαν ειρήνη, ασφάλεια, καλοπέραση, η σάρκα είχε θρασέψει έχοντας καταπλακώσει την ψυχή. 
 
 
 
Έλεγαν ότι όλα είναι καλά, όλα είναι δίκαια, κανένας δεν πεινά, κανένας δεν κρυώνει, κανένας δεν υποφέρει, δεν υπάρχει καλύτερος κόσμος. 
 
 
 
Τότε είπε ο παπαφωτης : 
 
 
ο Χριστός μας λυπήθηκε, μας πέταξε στους 
δρόμους,.
 
 
 
Αδικηθήκαμε, πεινάσαμε, κρυωσαμε και είδαμε πως υπάρχει αδικία, πείνα, κρύο, φτώχεια, γύμνια. 
 
 
 
Ταυτόχρονα δίπλα στους ανθρώπους που πεινούν υπάρχουν οι πλούσιοι που τους βλέπουν γελώντας. 
 
 
 
Μας άνοιξε η πείνα τα φτερά, ξεφύγαμε από το δίχτυ της αδικίας, της καλοπέρασης, είμαστε ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ, απο τα υλικα αγαθα. 
 
 
 
Το βασικότερο όμως ήταν ότι ζούσαν πλέον αυτοι οι ανθρωποι ως πραγματικοί Έλληνες Χριστιανοί με αγάπη μεταξύ τους χωρίς διαφορές, με πραγματική δικαιοσύνη.
 
 
Πάνω από όλα όμως ζούσαν χωρίς σεξουαλικη διαφθορα και όλα αυτά που έχουν καταστρέψει λαούς ολόκληρους, κοινωνίες ολόκληρες από την ημέρα που υπηρξαν άνθρωποι στον πλανήτη γη μέχρι σήμερα. 
 
 
 
 
 
Μεταξυ των κατατρεγμενων Ελλήνων υπήρχε η απόλυτη τάξη τριαδικού Θεού, για αυτό στο τέλος πήραν την ανταμοιβή που τους άξιζε. 
 

 
 
Το απολυτο διαχρονικο Ελληνικο μεγαλειο, απο
τους Ελληνες ψυχης κατατρεγμενους. 
 
 
 
Σε καθε εποχη 
είναι γεγονος ότι οι περισσότεροι που θα παθαιναν τετοιου είδους συμφορες θα είχαν απομακρυνθεί για πάντα από τον Χριστό, θα τον ξεχνούσαν, θα τον βλαστημούσαν, θα τον μισούσαν, για το πολλαπλό κακό που τους βρήκε.
 
 
 
Αντίθετα αυτοί εδώ οι κατατρεγμένοι δοξάζουν τον θεό, παρα τα φοβερα δεινα που τους βρηκαν. 
 
 
 
Αυτό γιατι θεωρουν ότι είναι μια τεραστια ευλογια -ευκαιρια ολες αυτές οι συμφορες, για να ειναι σε θεση να γινουν καλυτεροι ανθρωποι, βλέποντας ποσό άδικος είναι ο κόσμος. 
 
 
 
Οταν ενας ανθρωπος είναι μέσα στα υλικά αγαθά είναι σκλάβος του διαβόλου καιεχθρός του Ιησου Χριστού,δεν βλέπει την αλήθεια, την δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια, την Ελευθερία.
 
 
Μεγάλο μέρος των κατατρεγμένων  Ελλήνων παρακαλούσε τον θεό, να τους δωσει από εδώ και στο εξής μόνο τα απολύτως απαραίτητα.
 

Ηταν σίγουροι πλέον πως μόλις ξαναποκτούσαν παραπανίσια υλικά αγαθά ,περιουσία, θα έχαναν πάλι την ελευθερία τους καθώς θα ξααγινοταν  σκλάβοι των υλικών αγαθών, με αποτέλεσμα να ξαναρχίσουν οι αδικίες μεταξύ τους. 
 
 
 
Ο κυρ Χαρίλαος, ένας γέροντας από τους ξεριζωμένους, που ήταν πλούσιος, παρακαλούσε όλη μέρα τον Χριστό να μην του ξαναδώσει πλούτη,γιατί θα γίνει πάλι κακός άνθρωπος. 
 
 
 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ